پیش از آنکه روز عشق فرنگی شود

 

روز سپندار مذگان روز عشق مبارک باد

       

کمتر کسی است که بداند در ایران باستان ، نه چون رومیان از

سه قرن پس از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است !

جالب است بدانید که این روز در تقویم جدید ایرانی دقیقا

 مصادف است با 29 بهمن ،

 یعنی تنها 3 روز پس از والنتاین فرنگی.

این روز" سپندار مزگان" یا " اسفندار مزگان" نام داشته است.

 فلسفه بزرگداشت این روز به عنوان " روز عشق " این بوده است،

که در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می کردند و

 علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند ،

هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند.

به عنوان مثال ، روز اول " روز اهورا مزدا " ،

روز دوم  " روز بهمن" ( سلامت ، اندیشه)

که نخستین صفت خداوند است،

 روز سوم اردیبهشت یعنی" بهترین راستی و پاکی"

 که باز از صفات خداوند است ،

روزچهارم شهریور یعنی "شاهی و فرمانروایی آرمانی"

 که خاص خداوند است ،

روز پنجم " سپندار مز" بوده است.

سپندار مز لقب زمین است، یعنی گسترده ، مقدس ، فروتن،

زمین نماد عشق است چون با فروتنی ، تواضع و گذشت

 به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می نگرد

 و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد.

به همین دلیل در فرهنگ باستان ، اسپندار مزگان را به عنوان

 نماد عشق می پنداشتند. بنا بر تقویم کهن ایران

 ( که با تقویم جلالی این روزها تفاوت هایی داشته ) 

 در هر ماه ، یک بار ، نام روز و ماه یکی می شده است

 که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می شد ،

جشنی ترتیب می داده اند متناسب با نام آن روز و ماه.

 مثلا شانزدهمین روز هر ماه ، مهر نام داشت و

 شانزدهم ماه مهر "جشن مهرگان" لقب می گرفت.

همینطور روز پنجم هر ماه که سپندار مز نام داشت

که در ماه دوازدهم سال که آن هم سپندار مز نام داشت

جشنی به نام ( اسفندار مزگان ) میگرفتند.

سپندار مزگان جشن زمین و گرامیداشت عشق است که

 هر دو در کنار هم معنا پیدا می کرده اند.

 در این روز مردان زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانه ،

به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می کردند و زنان نیز

 به شوهران خود با محبت هدیه می دادند.

ایرانیان به مناسبت های گوناگون جشن می گرفتند و

 با سرور شادمانی ( وسپاسگذاری از پروردگار) روزگار می گذراندند.

این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خو،

 فلسفه حیات و کلاً جهان بینی ایرانیان باستان است.

 از آنجایی که ما با فرهنگ باستانی خود نا آشناییم ،

شکوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است.

حالا که دارای چنین تاریخ و جایگاهی هستیم نباید به آن بی تفاوت باشیم .

شايد هنوز دير نشده باشد كه روز عشق را از 26 بهمن (Valentine)

به 29 بهمن (سپندار مزگان ايرانيان باستان) منتقل كنيم.

                     

                                                          

                   ایرانی سنت ایرانی را جشن بگیر

 

                            

خبرهای ادبی...

 

   
برنامه‌هاي روز جهاني داستان كوتاه در موزه هنرهاي معاصر 
اين برنامه بعدازظهر 25 بهمن ماه در موزه هنرهاي معاصر برگزار مي‌شود و در آن ‌نجوميان ، مستور ، سليماني و گودرزي سخنراني مي كنند و جوايز برگزيدگان داستان كوتاه اهدا مي شود.

مراسم كتاب سال جمهوري اسلامي ايران برگزار شد  

خبرگزاري فارس: مراسم اهداي جوايز به برگزيدگان بخش‌هاي مختلف بيست و چهارمين جايزه كتاب سال جمهوري اسلامي ايران برگزار شد و بعد از چند سال ادبيات داستاني توانست برگزيده‌اي در اين جايزه داشته باشد تا شاعران از جايزه بي‌بهره بمانند.************* آثار برگزيده در بخش‌هاي مختلف (در ادامه مطلب)

 

ادامه نوشته

عاشورا

                                      

 ای قوم در این عزا بگریید

بر کشته ی کربلا بگریید  

با این دل مرده خنده تا چند

امروز دراین عزا بگریید

فرزند رسول را بکشتند

از بهر خدای را بگریید

در گریه به صد زبان بنالید

در پرده به صد نوا بگریید

وز بهر نزول غیث رحمت

چون ابر گه دعا بگریید     

تازه های نشر...


شمارهء سي‌ام نامهء فرهنگستان

شمارهء سي‌ام نامهء فرهنگستان منتشر شد. اين شماره از نامهء فرهنگستان، همانند شماره‌هاي پيشين آن، شامل بخش‌هاي گوناگون، ازجمله سرمقاله، مقاله، نقد و بررسي، تحقيقات ايران‌شناسي، گلچيني از ديرينه‌ها، فرهنگستان، تازه‌هاي نشر، اخبار و نامه‌هاست.
    در بخش مقالهء اين شماره عناوين زير ديده مي‌شود: «كهن‌ترين متون به خطوط غيرعربي (عِبري، سُرياني و مانَوي)»، حسن رضائي باغ‌بيدي؛ «تغيير مقوله در زبان فارسي»، علاءالدّين طباطبائي؛ «بررسي چاپ‌هاي انتقادي جامع‌التّواريخ رشيدالدّين فضل‌الله در فرانسه و ايران»، طهمورث ساجدي؛ «سهراب سپهري و ويليام وردزورث، دو شاعر وحدت‌وجودي»، علي خزاعي‌فر؛ «ياكوبسن، وجودي حاضر و غايب»، علي‌محمّد حق‌شناس؛ «ضمير مشترك يا ضمير شخصي و ضمير تأكيدي»، تقي وحيديان كاميار؛ «تغيير كمّيّت مصوّت در شعر عروضي فارسي»، محمّدجواد عظيمي؛ «دربارهء مَثَلِ سيلي نقد به از حلواي نسيه»، حبيب‌الله سليمي؛ «بررسي يكي از كهن‌ترين نسخه‌هاي خطِي غزليّاتي از حافظ (جُنگ «معروف بغدادي»)»، جواد بَشَري؛ نقدي بر ترجمهء لطائف‌المعارف ثعالبي نيشابوري از خامهء علي‌اكبر شهابي خراساني»، سروَر همايون.
    سرمقالهء اين شماره از نامهء فرهنگستان، با عنوان «گسترهء ادب معاصر» و به‌قلم استاد احمد سميعي (گيلاني) است.

یک ساعت ویژه

مردی ديروقت و خسته و عصبانی از سر کار به خانه بازگشت.

  پسر پنج ساله اش منتظر او بود.

  بابا! يک سوال از شما بپرسم؟

  بله!

  بابا! شما برای هر ساعت کار چقدر پول می گيريد؟

  مرد با عصبانيت پاسخ داد: ۲۰ هزار تومان.

  پسر گفت: می شود به من ۱۰ هزار تومان قرض بدهيد؟

  مرد با عصبانيت بيشتر گفت: برای چی؟

  پسر کوچولو در حالی که ۱۰ هزار تومان پول در دستش بود گفت:

  برای اينکه پولم کافی نيست تا يک ساعت کاری شما را بخرم تا فردا زودتر به خانه

  بياييد.

  دوست دارم با شما شام بخورم.